Sermaye, devlet ve hafıza
Akif Avcı’nın kitabı okuru kapalı kapılar ardındaki pazarlıkların merakına değil gündelik hayatı biçimlendiren güç ilişkilerini kavramaya çağırıyor. Sermaye örgütlerinin görünür faaliyetlerinin ardındaki sınıfsal ilişkileri, kültürel yatırımların taşıdığı hegemonik stratejileri ve tarafsız bilgi görünümüne bürünen siyasal tercihleri görünür hâle getiriyor.
Hatırlamayı, bugünle geçmiş arasındaki mesafede kurulan bir zaman inşası olarak tanımlamanın riskleri var. Geçmişi yitip gitmiş yekpare bir zaman olarak düşünmenin, onu bugünün ihtiyaçlarına göre dağılan parçalarından seçerek yeniden kurmanın.
Çünkü, mesafe katılaştığında geçmiş nesnelliğini yitirip iktidarın ölçüsüne dönüşebilir. Bu durumda hatırlayanın deneyimi unutuşun örtüsü altında silikleşir. Bellek, zihnin seçmeci doğası nedeniyle eksiktir ama, onu eksilten de yücelten de iktidar ilişkileridir. Dolayısıyla hatırlama bireysel bir edim olduğu kadar siyasal bir mücadeledir.
Geçmiş geride bırakılmış zaman değildir. Bugünün çatışmaları içinde sürekli beliren canlı bir kuvvettir. Onu hatırlamak, bugünün karanlığında ansızın çakan hakikat kıvılcımını yakalayabilmektir. Mücadele tam da burada başlar. Egemen yorumların ehlileştirdiği hafızayı özgürleştirmekte, tarihin dışına itilen deneyimleri ortaya çıkarmakta.
… Continue reading the full article at the original source below.
