Günümüz stratejik ve jeopolitik analizlerinde "nihilizm" kavramı giderek daha sık dolaşıma girmektedir. Özellikle Emmanuel Todd’un La Défaite de l’Occident (Batı Kendi Sonunu mu Hazırlıyor?) eserinde olduğu gibi, bazı yaklaşımlar Batı toplumlarının ve dolaylı olarak büyük güçlerin davranışlarını metafizik bir boşluk, değerlerin aşınması ve yıkım dürtüsü üzerinden açıklamaktadır.

Bu teşhis, kültürel ve demografik göstergeleri stratejik alana taşıması bakımından dikkat çekici olsa da, devletlerin kurumsal yapılarını, çıkar hesaplarını, askerî gerçeklikleri, savaşın evrimsel dinamiklerini ve yapay zekânın yükselen rolünü yeterince hesaba katmadığı için analitik açıdan yetersiz kalmaktadır. Nihilizm, karmaşık sistemleri "hiçlik" kategorisine indirgeyerek kurumsal aklı, realist kısıtları ve rekabet koşullarını göz ardı etme riski taşır.

Büyük güçlerin —Amerika Birleşik Devletleri, Avrupa devletleri, Rusya Federasyonu ve Çin Halk Cumhuriyeti— kurumsal yapılarıyla "nihilist bir strateji"yi neden ve nasıl uygulayacakları sorusu, bu yaklaşımın temel zaafını ortaya koyar. Söz konusu aktörler; tarihsel birikimleri, bürokratik gelenekleri, askerî-endüstriyel kapasiteleri ve uzun vadeli planlama mekanizmalarıyla hareket eder.

… Continue reading the full article at the original source below.