Gözü doymayan

Dilimizde “hırs” ile “hırsız” kelimelerinin kulağa bu kadar yakın gelmesi düşündürücüdür. Oysa kökleri ayrıdır. Ses benzerliği de olsa, “hırs” başkasının hakkına uzanan bir “ele” dönüşebilir. Hırs, insanın gözünü doyurmaz. İnsan yalnızca daha fazlasını istemekle kalmaz, istediğine ulaşmak için her şeyi kendine hak görmeye başlar. Gözü doymayanın karnı da doymaz. Nefsiyle yer. Yedikçe şişer. Bir süre sonra neyle beslendiğini, neleri tükettiğini bilemez hâle gelir. Biliyorum, yüksek perdeden sözler