İlginç Bilgiler

Jüpiter'in çekim kuvveti o kadar güçlüdür ki Dünya'ya doğru gelen birçok tehlikeli kuyruklu yıldızı saptırarak bizi korur.

Uzayda uzun süre kalıp Dünya'ya geldiğinizde ilk bir hafta yürüyemezsiniz. Bunun en büyük sebebi ise Dünya yer çekimine vücudunuzun alışamaması.

Plüton, keşfedildiği tarihten gezegenlikten çıkarıldığı tarihe kadar Güneş etrafındaki tek bir turunu bile tamamlayamamıştır.

Dünya, bir bowling topundan bile daha pürüzsüzdür. Bowling topunun üzerindeki, hissedilemeyen pürüzlerin aksine, en yüksek dağ ile en derin okyanus bile Dünya yüzeyinin kalınlığının sadece 5.000'de 1'ini oluşturur.

Plüton'un kalbe benzeyen parlak yüzey bölgesi, aslında donmuş azot ve karbondioksit buzlarından oluşan devasa bir düzlüktür.

Dünya Samanyolu galaksisine ait bir gezegen. Bilim adamları, uzayda bizim galaksimiz gibi 100 milyar ile 1 trilyon arasında galaksi bulunduğunu öne sürüyor.

1977 yılında, Ohio Üniversitesi'ne ait bir radyoteleskop derin uzaydan gelen 72 saniyelik sinyaller yakalamıştır. Wow! adı verilen bu sinyallerin nereden ve nasıl geldiği ise hala bilinmemektedir.

Güneş Sistemi dışındaki bazı ötegezegenlerin atmosferinde, karbon oranının yüksek olması nedeniyle elmas tabakaları olduğu düşünülmektedir.

Eğer iki parça metal uzayda birbirine dokunursa, aralarında hava olmadığı için kalıcı olarak birbirine kaynar.

Merkezdeki dev yıldız Güneş, Güneş Sistemi içinde bulunan tüm gezegenlerin, uyduların ve göktaşlarının toplam kütlesinin yüzde doksan dokuz virgül seksen altısını tek başına oluşturur.

Uranüs ve Neptün'ün iç katmanlarında aşırı basınç nedeniyle sıvı elmas okyanusları olduğu tahmin edilmektedir.

Eğer Dünya'nın merkezinden geçen düz bir tünel kazıp içine atlasaydınız, diğer tarafa ulaşmanız 42 dakika sürerdi.

Bir gördüğümüz yıldızı bir daha görme şansımız (kuyruklu yıldızlar hariç) çok düşüktür. Nedeni ise milyarlarca yıldızın galaksimizde bulunması. Gece kafamızı yukarı çevirdiğimizde ise 1.000'den fazla yıldız görürüz.

Jüpiter'in güçlü manyetik alanı, uzaya o kadar yoğun radyasyon yayar ki yakınındaki uydulara gönderilen uzay araçlarının elektronik devrelerine zarar verir.

Açık bir gecede, çıplak gözle iki bin ayrı yıldızı görmek mümkündür.

Plüton'un en büyük uydusu Charon o kadar büyüktür ki ikisi ortak bir merkez etrafında çift gezegen gibi dönerler.

Satürn'ün uydusu Titan'ın atmosfer yoğunluğu çok yüksek ve kütleçekimi çok düşük olduğu için bir insan kollarına yapay kanatlar takarak orada kendi kas gücüyle uçabilir.

Nötron yıldızları, devasa bir yıldızın çömesiyle oluşur ve kendi etrafında hayal edilemez bir hızla dönerek pulsar sinyalleri yayar.

Mars'ta Güneş batarken, atmosferdeki ince toz taneciklerinin ışığı saçması nedeniyle gökyüzü mavi görünür.

Güneş Sistemi'ndeki en yüksek dağ, Mars'ta bulunan ve Everest'ten üç kat daha yüksek olan Olympus Mons yanardağıdır.

Bilim insanlarının hesaplarına göre evrende 1 septilyon civarında yıldız var. Septilyonun kaç olduğunu merak istiyorsanız 1’den sonra 24 tane sıfır koyun.Bizim güneş sistemimizin bulunduğu Samanyolu galaksisinde ise 100 milyar yıldız olduğu tahmin ediliyor.

Uzayda lazer ışınları görünmez. Çünkü Dünya’da havadaki toz, lazer ışını ışığını gözün içine saçar.

Ayda da yerçekimi vardır ama dünyanın altıda biri kadardır.

Kara deliklerin olay ufku geçildiğinde, kütleçekim kuvveti ışığın bile kaçmasına izin vermeyecek kadar mutlak bir yoğunluğa ulaşır.